วันเสาร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2553

ถ้ำปลา




ถ้ำปลาเป็นถ้ำหนึ่งที่มีน้ำไหลภายในถ้ำ เคยมีปลาชนิดต่าง ๆ ทั้งใหญ่น้อยว่ายออกมาให้เห็นเป็นประจำครับนอกจากนี้ภายในถ้ำยังมีพระพุทธรูปศิลปะพม่า สร้างขึ้นโดยพระภิกษุชาวพม่าเมื่อ 50 กว่าปีก่อน ประชาชนโดยทั่วไปเรียกว่า "พระทรงเครื่อง" เป็นที่เลื่อมใสของประชาชนในแถบนี้มากครับ
ท่องเที่ยว gallery ถ้ำปลา

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อไดด้ที่(click)

บึงนกเป็ดน้ำไพรบึง




บึงนกเป็ดน้ำไพรบึง ตั้งอยู่บ้านสวาย ตำบลไพรบึง อำเภอไพรบึง ตามเส้นทางหลวงหมายเลข 221 ประมาณ 20 กิโลเมตร แล้วแยกขวาเข้าเส้นทางหลวงหมายเลข 2111 ไปอีกประมาณ 20 กิโลเมตร จะพบบึงอยู่ทางซ้ายมือและยังมีบึงนกเป็ดน้ำอีกแห่งหนึ่งที่บ้านกู่ อำเภอปรางค์กู่ ทางด้านหน้าของปรางค์กู่เป็นสระน้ำขนาดใหญ่สร้างด้วยศิลา มีนกเป็ดน้ำเป็นจำนวนมากในฤดูแล้งครับ

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทตาเล็ง





ปราสาทตาเล็ง ตั้งอยู่ที่บ้านปราสาท ตำบลกันทรารมย์ อำเภอขุขันธ์ การเดินทางจากจังหวัดศรีสะเกษตามทางหลวง 220 จนถึงอำเภอขุขันธ์เลี้ยวขวาผ่านสถานีตำรวจตรงไปประมาณ 3 กิโลเมตร ถึงสามแยกเลี้ยวซ้ายตรงไปประมาณ 16 กิโลเมตร จึงถึงบ้านปราสาทแล้วเลี้ยวขวาอีกครั้งหนึ่ง ปราสาทตั้งอยู่ด้านขวามือ ที่สำคัญคือเสาติดผนังของประตู หน้าทั้งสองข้างยังคงมีลวดลายสลักเต็มแผ่นอย่างสวยงามเป็นลายก้านขด จากลักษณะทางสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ปรากฏกล่าวได้ว่า ปราสาทตาเล็ง สร้างขึ้นในศิลปะขอมแบบบาปวน ซึ่งมีอายุราว พ.ศ. 1560-1630 ครับ

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทสระกำแพงใหญ่




ปราสาทสระกำแพงใหญ่ ตั้งอยู่ที่บ้านกำแพง หมู่ 1 ตำบลกำแพง ห่างจากที่ว่าการอำเภออุทุมพรพิสัย 1 กิโลเมตร การเดินทางจากจังหวัดศรีษะเกษใช้เส้นทางหลวงสาย 2084 และ 226 ระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร มีทางเลี้ยวซ้ายไปอีกประมาณ 50 เมตร ถนนราดยางตลอดสาย ตัวปราสาทตั้งอยู่ภายในบริเวณวัดสระกำแพใหญ่ ซึ่งเป็นวัดที่สร้างในยุคสมัยหลัง ปราสาทวัดสระกำแพงใหญ่นี้เป็นปราสาทขอมขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัด มีลักษณะเป็นปรางค์ 3 องค์ บนฐานเดียวกัน ในแนวทิศเหนือ-ใต้ หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางคือปรางค์องค์ประธานก่อด้วยหินทราย มีอิฐแซมบางส่วน ปรางค์อีก 2 องค์เป็นปรางค์อิฐมีส่วนประกอบตกแต่งที่เป็นหินทราย เช่น ทับหลัง กรอบหน้าบันและกรอบเสาประตู ด้านหลังปรางค์องค์ทิศใต้มีปรางค์ก่ออิฐอีก 1 องค์ ด้านหน้ามีวิหารก่ออิฐ 2 หลัง ล้อมรอบด้วยระเบียงคดก่อด้วยศิลาแลงและหินทราย มีโคปุระหรือประตูซุ้มทั้ง 4ทิศ จากหลักฐานลวดลายที่ปรากฏบนหน้าบัน ทับหลัง และโบราณวัตถุต่าง ๆ โดยเฉพาะจารึกที่หลืบประตูปราสาทและกำแพงใหญ่ สรุปได้ว่า ปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16 ตรงกับศิลปะขอมแบบบาปวน เพื่อให้เทวาลัยถวายแด่พระศิวะครับ
ท่องเที่ยว gallery ปราสาทสระกำแพงใหญ่

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

น้ำตกสำโรงเกิยรหรือน้ำตกปีศาจ





น้ำตกสำโรงเกิยรหรือน้ำตกปีศาจ เป็นน้ำตกขนาดกลางตกจากหน้าผาสูง น้ำจะไหลลดหลั่นกันลงไปอีกเป็นชั้น ด้านล่างของน้ำตกจะมีแอ่งน้ใสสะอาดสำหรับให้ท่านได้เล่นน้ำ เดินทางตามทางหลวงหมายเลข 2111 เมื่อถึงเขตอำเภอขุนหาญ มีทางแยกซ้ายเป็นทางลูกรังไปอีก 16 กิโลเมตรครับ
ท่องเที่ยว gallery น้ำตกสำโรงเกิยรหรือน้ำตกปีศาจ

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์





สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ตั้งอยู่ในวิทยาลัยเกษตรกรรมจังหวัดศรีสะเกษ ถนนกสิกรรม ตำบลหนองครก อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 2 กิโลเมตร สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ศรีสะเกษ เป็นสวนสาธารณะ ที่ประชาชนร่วมกันสร้างขึ้น ซึ่งเป็นธรรมชาติป่าแห่งเดียวในประเทศไทยที่มี "ป่าดงลำดวน" ที่ออกดอกหอมทั่วไปในเดือนกุมภาพันธ์-เดือนเมษายนต้นลำดวนเป็นต้นไม้ประวัติศาสตร์ของศรีสะเกษ เพราะเกี่ยวข้องกับการตั้งจังหวัดโดยใช้มงคลนามจากต้นไม้นี้ว่า "ศรีนครลำดวน" และยังมีสิ่งที่เหลืออยู่ให้เห็น เช่น บึงศรีนครลำดวน เมื่อต้นลำดวนออกดอกพร้อมกัน จะเป็นดงลำดวนที่สะพรั่งด้วยดอกสีเหลืองนวลคล้ายดอกนมแมว ใบเขียวขจี ส่งกลิ่นหอมอยู่นานเป็นเดือน ไม้ลำดวนจึงกลายเป็นไม้ประจำจังหวัดศรีสะเกษไป สวนสมเด็จฯ เป็นสวนสาธารณะแห่งเดียวของประเทศไทย ที่สามารถสงวนป่าธรรมชาติไว้เป็นที่ศึกษาด้านพฤกษศาสตร์และนิเวศวิทยา ตลอดจนการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าด้วยครับ
ท่องเที่ยว gallery สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทปรางค์กู่




ปราสาทปรางค์กู่ ตั้งอยู่ที่บ้านกู่ อำเภอปรางค์กู่ แยกจากอำเภอราว 10 กิโลเมตร ปรางค์องค์นี้สร้างด้วยอิฐเรียงแผ่นโต ๆ เหมือนปราสาทศรีขรภูมิที่จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งเป็นศาสนสถานสมัยขอมที่เก่าแก่มาก มีอายุกว่าพันปีมาแล้ว หน้าบริเวณปรางค์กู่มีสระน้ำ ซึ่งเป็นทำเลพักหากินของนกพันธุ์ต่าง ๆ ฝูงใหญ่มากเลยครับ
ท่องเที่ยว gallery ปราสาทปรางค์กู่

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทหินวัดสระกำแพงน้อย





ปราสาทหินวัดสระกำแพงน้อยตั้งอยู่ที่บ้านกลาง ตำบลขยุง อำเภอเมืองศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัด 87 กิโลเมตร อยู่ด้านขวามือติดถนนบนเส้นทางสายศรีษะเกษ-อุทุมพรพิสัย ปราสาทหินสระกำแพงน้อยประกอบด้วยปรางค์และวิหาร ก่อด้วยศิลาแลง สันนิษฐานว่าปราสาทหินแห่งนี้เดิมเป็นศาสนสถานมาก่อน แล้วต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 18 รัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 อาจมีการบูรณะ หรือสร้างเพิ่มเติมขึ้นมาใหม่ สังเกตได้จากมีสถาปัตยกรรมแบบบายนอยู่ด้วย สิ่งก่อสร้างดังกล่าวเรียกกันในสมัยนั้นว่า "อโรคยศาล"หมายถึง สถานพยาบาล หรือสุขศาลาประจำชุมชนนั่นเองครับ
ท่องเที่ยว gallery ปราสาทหินวัดสระกำแพงน้อย

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ผามออีแดง




ผามออีแดง อยู่ในเขตอำเภอกันทรลักษณ์ ตามทางหลวงหมายเลข 221 ผ่านทางแยกเข้าอำเภอกันทรลักษณ์ลงไปทางใต้ ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 80 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอกันทรลักษณ์ประมาณ 34 กิโลเมตร เป็นทางเดียวกับทางขึ้นเขาพระวิหารซึ่งค่อนข้างสูงชัน เมื่อถึงเชิงเขาต้องเดินเท้าต่อไปอีกประมาณ 200 เมตร ผามออีแดงเป็นจุดชมทัศนียภาพเขาพระวิหารที่ใกล้ที่สุด จะมองเห็นยอดเขาพระวิหารในระยะห่างประมาณ 1 กิโลเมตร นอกจากนี้ในบริเวณผามออีแดงทางด้านทิศใต้ ซึ่งเป็นหน้าผาที่อยู่ต่ำลงไป พบภาพสลักหินนูนต่ำ ซึ่งสันนิษฐานว่าเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยมีอายุอยู่ในพุทธศตวรรษที่ 15 ระหว่าง พ.ศ. 1465-1490 ขณะนี้ผามออีแดงอยู่ในความดูแลของทหารพรานกรมที่ 23 ผุ้ที่สนใจเที่ยวชมต้องติดต่อขออนุญาติโดยติดต่อผ่านทางนายอำเภอกันทรลักษณ์เสียก่อนครับ
ท่องเที่ยว gallery ผามออีแดง

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทตำหนักไทร




ปราสาทตำหนักไทร ตั้งอยู่บ้านตำหนักไทร ตำบลมัดดอง อำเภอขุนหาญ การเดินทางจากจังหวัดศรีสะเกษเดินทางตามทางหลวงสาย 220ผ่านอำเภอขุขันธ์ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าเส้นทางสาย 24 จนถึงทางแยกเข้าอำเภอขุนหาญ-บ้านสำโรงเกียรติ์ หรือสาย 2127 เลี้ยวขวาไปตามทางประมาณ 20 กิโลเมตร หรือก่อนถึงตัวบ้านสำโรงเกียรติ์ 1 กิโลเมตรครับ ปราสาทตำหนักไทรเป็นปราสาทอิฐหลังเดียวบนฐานศิลาทราย ปราสาทก่อด้วยอิฐเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ย่อมุมไม้สิบสอง มีประตูเข้าออกได้ด้านเดียว คือด้านตะวันออก ซึ่งเป็นด้านหน้าอีก 3 ด้าน เป็นประตูหลอกคือ สลักเป็นรูปบานประตูลงในเนื้ออิฐ เฉพาะด้านหน้ากรอบประตูเป็นศิลาทราย ปราสาทตำหนักไทร เป็นเทวาลัยในศาสนาพราหมณ์อายุราวพุทธศตวรรษที่ 16 (พ.ศ. 1510-1560) ครับ
ท่องเที่ยว gallery ปราสาทตำหนักไทร

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

ปราสาทบ้านปราสาท





ปราสาทบ้านปราสาท ตำบลเมืองจันทร์ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ การเดินทางจากจังหวัดศรีษะเกษ ตามเส้นทางหลวงหมายเลข 2084ประมาณ 20 กิโลเมตร ถึงสี่แยกแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าอำเภออุทุมพรพิสัยไปถึงอำเภอห้วยทับทันแล้วเลี้ยวขวาปราสาทตั้งอยู่ในวัดกำแพง ปราสาทบ้านปราสาทเป็นโบราณสถานแบบขอมแห่งหนึ่งที่ถูกดัดแปลงในสมัยหลังต่อมา ปราสาทบ้านปราสาทประกอบด้วยปรางค์อิฐ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ มีกำแพงล้อมรอบพร้อมซุ้มประตู สันนิษฐานว่าเดิมมี 3 หรือ 4 ทิศ ปัจจุบันคงเหลือเพียงด้านทิศใต้เท่านั้นก่อด้วยศิลาแลง ปรางค์องค์กลางขนาดใหญ่กว่าปรางค์อีก 2 องค์ ที่ขนาบข้าง เล็กน้อยแต่ส่วนหลังคาเตี้ยกว่า ยังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อมุมไม้สิบสอง มีประตูเดียวด้านหน้าทางทิศตะวันออกยังคงมีกรอบประตูหินทราย จากลักษณะทางด้านศิลปกรรมของทับหลังที่ปรากฏอาจสันนิษฐานได้ว่า ปราสาทบ้านปราสาทมีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 16 ร่วมสมัยศิลปะของแบบหลังหลัง-บาปวนของเขมรและในสมัยต่อมาได้รับการดัดแปลงครับ

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่ (click)

น้ำตกห้วยจันทร์หรือน้ำตกกันทรอม





น้ำตกห้วยจันทร์หรือน้ำตกกันทรอมอยู่ในเขตตำบลกันทรอม ห่างจากอำเภอขุนหาญ 24 กิโลเมตร ร่มรื่นด้วยพรรณไม้นานาชนิด มีศาลาเล็ก ๆ เรียงรายเป็นระยะสำหรับพักผ่อน มีทางรถยนต์เข้าถึงบริเวณน้ำตกได้ครับ
ท่องเที่ยว gallery น้ำตกห้วยจันทร์หรือน้ำตกกันทร…

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

น้ำตกพรหมวิหาร





น้ำตกพรหมวิหาร เป็นน้ำตกที่มีความสวยงามอีกแห่งหนึ่งของอำเภอขุนหาญ น้ำตกแห่งนี้มีน้ำไหลตลอดทั้งปี ใกล้กับน้ำตกพรหมวิหารนั้น จะเป็นหน้าผาสูง ซึ่งสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของภูเขาและทัศนียภาพได้อย่างชัดเจน หน้าผานี้เรียกว่า ผาพรหมวิหาร การเดินทางเข้าน้ำตกนั้นสะดวกสบาย โดยจะผ่านน้ำตกห้วยจันทร์ก่อน แล้วต่อไปอีกประมาณ 10 กิโลเมตร ก็จะถึงน้ำตก ซึ่งห่างจากอำเภอขุนหาญประมาณ 22 กิโลเมตรครับ
ท่องเที่ยว gallery น้ำตกพรหมวิหาร

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่(click)

เขาเจ็ดยอด ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเทือกเขาบรรทัด





เส้นทางจังหวัดพัทลุงอาจดูไกลกว่าทางจังหวัดตรัง แต่โดยส่วนตัวผมว่าทางพัทลุงเป็นเส้นทางที่สร้างความเพลิดเพลินได้มากกว่า มีสิ่งน่าสนใจและมีมุมถ่ายภาพหลากหลายกว่า ทั้งน้ำตกเล็กน้ำตกน้อยตามรายทาง ลำธารน้ำใสๆ ตามโขดหินพบมอสเกาะแลดูเขียวสดไปทั่วจนต้องควักกล้องในกระเป๋ามาบันทึกภาพ ช่างเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย

แต่ที่ทำให้เราเหน็ดเหนื่อยเกือบจะหมดแรง เป็นเพราะทั้งวันนี้เราต้องเดินกันมากเกินไป ชดใช้ (กรรม) เวลาเมื่อวาน เราต้องแข่งเร่งรีบกับเวลา จึงทำให้อะไรหลายอย่างดูจะตึงเครียด กำลังขาก็เริ่มล้ากับการเดินระยะไกลเป็นเวลานาน เดินขึ้นและต้องเดินลง เป็นเช่นนี้หลายต่อหลายช่วง ซึ่งไอ้ตอนเดินขึ้นไม่เท่าไหร่ แต่ต้องเดินลงนี่ซิทำให้เรากังวลไม่น้อย เมื่อไหร่จะถึงยอดกันซะที มีแต่ขึ้นมาได้หน่อยแล้วก็ต้องลงอีก ชักไม่แน่ใจ ปกติการเดินขึ้นยอดเขาที่ไหนก็จะเป็นการไต่ขึ้นเขายาวๆ แล้วถึงยอด จะมีลงหรือเดินทางราบบ้างก็ไม่มาก เวลาปาเข้าไปชั่วโมงที่แปด ก็ยังเป็นเช่นนี้ ผมเดินรั้งท้ายสุดด้วยอาการอ่อนล้าตึงๆขาทั้งสองข้าง โดยมี “บังคม”คอยเดินเป็นเพื่อน ส่วนคนอื่นๆ นำหน้าไปแต่ก็ไม่ห่างกันมาก

บังคมถามผมเป็นอย่างไรบ้าง.... “ เหนื่อยละซิ” ผมตอบและพูดต่อ... “เพราะมีบัง” บังทำหน้างงๆ สงสัยว่าผมหมายถึงอะไร... “เลยไม่มีหมู” ผมเฉลย.... บังคมยิ้มกับคำเฉลยและแกก็รับมุก.... “ใช่ละไม่หมู ไม่กินหมู!” และต่อด้วยเสียงหัวเราะ เราเดินพูดคุยกันไปแม้บางช่วงเสียงคุยดูจะขาดตอนไปบ้าง เพราะอาการเหนื่อยหอบจนต้องใช้ปากเป็นกำลังเสริมช่วยหายใจ

ขอบคุณเนื้อหาอ่านต่อได้ที่ (click)